Pan Paweł Hommel

Prawdopodobnie informatykiem lub specjalistą IT. Jak widać, nie udało mi się całkowicie uciec od technologii! 😉

Telefon z dostępem do internetu – żeby nie stracić kontaktu ze światem.

Scyzoryk – bo nigdy nie wiadomo, kiedy się przyda.

Coś do rozpalenia ognia – żeby przetrwać.

Oczywiście, jeśli byłby zasięg, zabrałbym też ładowarkę!

Dobra pizza. Szczególnie taka, którą można zjeść w gronie rodziny.

Film „Interstellar”. Pokazuje, że nauka, ciekawość świata i odwaga w poszukiwaniu odpowiedzi mogą prowadzić do rzeczy niezwykłych.

Nauczyciel, który potrafi wymagająco podejść do nauki, ale jednocześnie ma poczucie humoru, rozumie uczniów i nie boi się przyznać, że sam też czegoś nie wie.

Moment, w którym uczeń mówi: „Proszę pana, już rozumiem!”. To znak, że było warto.

Obserwowanie, jak uczniowie rozwijają swoje umiejętności, nabierają pewności siebie i zaczynają samodzielnie rozwiązywać problemy. Szczególnie cieszy, gdy okazuje się, że potrafią więcej, niż sami przypuszczali.

Jeszcze więcej praktycznej nauki, nowoczesnych technologii i przestrzeni do rozwijania własnych pasji oraz kreatywności uczniów.

Nie bójcie się próbować, popełniać błędów i zadawać pytań. Nie musicie być najlepsi we wszystkim, ale warto być lepszym niż wczoraj.

Technologia i majsterkowanie. Lubię sprawdzać, jak coś działa, ulepszać i budować rozwiązania, które ułatwiają życie. Czasami mam wrażenie, że komputer to dopiero początek!

Zostać kimś, kto potrafi tworzyć i budować rzeczy, które będą przydatne innym. Myślę, że w pewnym sensie udało mi się to zrealizować.

Chyba każdy informatyk zna sytuację, kiedy przez kilka minut szuka przyczyny problemu, a rozwiązaniem okazuje się… odłączenie i ponowne podłączenie kabla. Oczywiście wtedy najlepiej powiedzieć uczniom, że to był zaplanowany element lekcji!

– Proszę pana, komputer nie działa!

– A jest podłączony?

– Tak!

– A do prądu?

I nagle okazuje się, że informatyka to również sztuka zadawania właściwych pytań.

Czas spędzony z rodziną, chwila spokoju i możliwość zajęcia się czymś zupełnie innym niż szkolne sprawy. A czasami po prostu komputer i jakiś ciekawy projekt!

Byłem bardzo mile zaskoczony i szczerze wzruszony. To ogromna radość, że uczniowie dostrzegają i doceniają moją pracę. Pomyślałem też, że chyba jednak nie tylko pilnowanie komputerów jest zauważane!

Autentyczność, kreatywność, poczucie humoru i to, że potrafią pozytywnie zaskakiwać. Cenię również zaangażowanie i gotowość do pomagania innym.