Pan Jacek Stopczyński

Krytykiem sztuki albo akademikiem.

Powieść: Marcel Proust, „W poszukiwaniu straconego czasu” – gdyż utożsamiam się z narratorem i uznaję ten tekst za arcydzieło w dziedzinie nowelistyki.

Płyta: Jan Sebastian Bach, „Koncerty brandenburskie” – ponieważ napawają wielką radością i optymizmem oraz uwielbiam muzykę klasyczną doby baroku.

Album z fotografiami płócien Caravaggia – z tego względu, że uważam chiaroscuro za szczytowe osiągnięcie europejskiego malarstwa realistycznego, a jego obrazy są reminiscencją moich wojaży.

Fish & chips.

Książka: Powieść Kazuo Ishiguro „Never Let Me Go” – gdyż odwołująca się do najwyższych wartości humanistycznych dystopijna rzeczywistość tekstu przywołuje moje niespełnione nadzieje młodości.

Film: „Sunset Boulevard” (Bulwar Zachodzącego Słońca) – ponieważ moim ulubionym gatunkiem jest film noir, a obraz Billy’ego Wildera to klasyk gatunku; ponadto kreacja Glorii Swanson zachwyca, a dialogi kipią arogancją, nonszalancją, cynizmem i protekcjonalnością.

Pani Marta Więckowska – za jej oddanie, zaangażowanie, pasję, uczynność, życzliwość, optymizm i zorganizowanie.

Lekcja – gdyż wtedy tak naprawdę angażuję się w bezpośrednią interakcję z uczniami.

Ich progres i osiągnięcia. Pozytywne oceny, pochwały, ich sukcesy.

Godziny rozpoczęcia i zakończenia zajęć – czyli szkoła od 9:00 do 15:30 z godzinną przerwą obiadową.

Rozbudzajcie swoją ciekawość i korzystajcie z każdej nadarzającej się sposobności, aby poznawać to, co nieznane.

Opera, a w szczególności epoki baroku.

Zostać disc jockeyem, czyli puszczać płyty w dyskotekach.

Uznałem osobę, która miała poprowadzić warsztaty na zajęciach, za stażystkę. Ostatecznie okazało się, że jest kanclerzem wyższej uczelni i... zaoferowała mi pracę wykładowcy!

Chyba nie znam takowego.

Piję herbatę po angielsku i czytam.

Zaskoczenie, ogromną satysfakcję i lęk, że mogę nie zdobyć trofeum.

Uprzejmość, życzliwość, pogodność oraz osobowość.